Opowiadamy.

Koniec pracy z lekturą pt. Babcia na jabłoni to podsumowanie w postaci opowiadania wydarzeń. Tym razem pomogła nam mata i Photon. dzieci musiały robota zaprogramować w aplikacji Photon Coding.

https://play.google.com/store/apps/details?id=com.meetphoton.PhotonCoding

Photon pomaga w czytaniu.

Nie lada atrakcja dziś czekała na dzieci w klasie. I od progu był już tylko zachwyt. Robot Photon pomagał nam w czytaniu. Utrwalaliśmy poznane litery, układaliśmy zdania z rozsypanki wyrazowej. Najpierw czytaliśmy wyrazy, a potem tekst ułożony przeze mnie. Niektóre dzieci czytają bardzo dobrze, więc przygotowuję im teksty trudniejsze. Grupka zaczyna przygodę z czytaniem, więc należy dostosować teksty do ich możliwości, żeby nie zniechęcić, a pozwolić na odniesienie sukcesu.
Potem na dywanie rozłożyłam wyrazy, które pozwalały na ułożenie kilku zdań. Dzieci miały za zadanie odczytać wyrazy i ułożyc zdania. Próbę podjęło kilkoro dzieci i całkiem dobrze sobie poradziły. Potem uruchomiłam aplikację, która pozwala na sterowanie robotem za pomocą gładzika. Photon miał zmieniać kolor czułek i wydawać dowolne dźwięki. Dziecko sterowało robotem od wyrazu początkowego, gdy Photon najechał na kartonik z wyrazem dzieci głośno odczytywały napisany wyraz, a gdy zatrzymał się na ostatnim kartoniku i wyraz został odczytany  zapadała cisza. Dziecko sterujące robotem wybierało dźwięk, taka mała radość gdy było słychać parskanie konia. Dla mnie bezcenne zaangażowanie, motywacja do starań i czytania. Photon sie u nas napracuje.

Kodowanie - Code week.

Nowy rok szkolny zaczął się daaaawno temu. Tyle się działo, że nie miałam kiedy czynić zapisków na blogu. Przygotowywaliśmy się do obchodów Code week w szkole i w sobotę spotkaliśmy się, żeby wspólnie z dziećmi i rodzicami świętować. Było przesympatycznie.

Lekcja o szczęściu.

Lubię takie tematy, niejednoznaczne odpowiedzi, filozoficzne rozmyślania, porównania. Czym innym będzie szczęście dla dzieci w Afryce, a czym innym dla moich uczniów. Ale te różnice też warto podkreślać i o nich mówić. Mamy wiele szczęścia, że nasze szczęście determinuje to właśnie miejsce do życia.

Wszystkiego po trochu.

Pracę zaplanowałam na dwa dni. Jednego dnia dzieci podzielone na grupy miały za zadanie na kratownicy wpisać we właściwe miejsca liczby, które ja umieściłam na macie Mistrzów Kodowania. Na macie nie było wyraźnie zaznaczonych współrzędnych. Trzeba było sobie policzyć, wskazana pomoc w grupach. Widziałam współpracę i wzajemną pomoc. Wykonaliśmy obliczenia pamięciowe z wykorzystaniem liczb, a kartki z zapisanymi liczbami umieszczone były na pudełkach po chusteczkach. Nikt się nie dziwił dlaczego...dzieci są przyzwyczajone, że w klasie pojawiają się różne dziwne przedmioty, a ich zastosowanie też może być niespodzianką.
Potem dzieci wróciły do ławek, ale nadal w tych samych grupach miały za zadanie narysować strzałki ruchu tak, by połączyć ze sobą dwie liczby, których suma wyniesie liczbę nieparzystą. Każdej grupie na ich papierowej kratownicy oznaczyłam inne miejsce startu. Omówiliśmy  propozycje grup i na tym zakończyła się praca we środę.

Wczoraj, znowu w grupach, zaczęliśmy od przypomnienia liczb, ułożyliśmy je na macie i każdy uczeń otrzymał kratownicę z zapisanymi współrzędnymi. Zadaniem było zapisanie liczb na swoich kartkach oraz zapisanie współrzędnych każdej strzałki ruchu. Było sporo pracy i konsultacji. Omówiliśmy zapisy, porównaliśmy ilość ruchów. Michał wypróbował ruch robota po macie sterowany przez osobę ze swojej grupy.

Nareszcie przyszedł czas na roboty. Z pudełka wyjęłam trzy roboty Dash, każda grupa musiała zaprogramować swojego robota według ustalonych wcześniej ruchów. W aplikacji Blockly zajęło to niespełna 10 minut i przyszedł czas na wypróbowanie, czy Dash powędruje tak, jak go zaprogramowano. Należało pokierować robotem do pudełka i przesunąć je do pudełka drugiego. Liczby na pudełkach po zsumowaniu miały dać wartość nieparzystą. Każda grupa miała czas, by wypróbować swój program, poprawić błędy, albo dodać jakieś efekty ( światło, dźwięk). Lekcja była bardzo udana, bo trzy roboty znacznie przyspieszają działania i każde dziecko ma możliwość pracy z robotem.

Photon buduje zdania.

Na macie Mistrzów Kodowania rozłożyłam wyrazy napisane na kartonikach: I, She, He, 2 razy can, 2 razy play oraz obrazki sportów: football, basketball, skateboard, rollerblade, ride a bike. Kilka pól było zakrytych szarym kartonikiem. Photon stał na jednym polu u góry maty. Wybrane dzieci w parach programowały robota za pomocą klocków kodu tak, by poruszał się od wyrazu do wyrazu tworząc zdanie wypowiedziane przeze mnie po polsku. Jeśli zdecydowano, że przejedzie po szarym kartoniku Photon miał wydać dowolny dźwięk. Pozostali uczniowie kodowali ( rysując ołówkiem ) ruchy Photona za pomocą strzałek. Robili to w zeszytach. Trochę to trwało, ułożyliśmy kilka zdań, ale wszyscy chętnie pracowali. Porozmawialiśmy też o tym, dlaczego dzieci mają różne kody. Pozostało jeszcze zapisać zdania wyrazami. Dokończymy tę zabawę we czwartek na lekcji języka angielskiego.

Dash pomocnikiem.

Na lekcji języka angielskiego powtarzamy słownictwo związane z jedzeniem i ćwiczymy całe zdania. Dzieci lubią zgadywanki, szukanie plastikowego jedzonka w worku, rozpoznawanie po kształcie. Bawimy się też w smakowanie i wąchanie jedzonka. Wystarczy poprosić o pokazanie kanapników i lekcja gotowa. Jak wiadomo lekcję języków obcych w klasach młodszych odbywają się bez podziału na grupy. Wielka szkoda, bo mogłabym każdą minutę zajęć wykorzystać efektywniej, a każdy uczeń miałby więcej możliwości na ćwiczenia i doskonalenie umiejętności.
Dziś pomagał nam Dash.  Zanim przygotowałam wszystko na dywanie dzieci bawiły się w dwóch zespołach. Dominika pokazywała zespołom obrazki z jedzeniem, a kto pierwszy nacisnął dzwonek- odpowiadał. Był hałas, nie ukrywam, bo emocje towarzyszą zawsze tej zabawie. Za to wszyscy maksymalnie skupieni i aktywni. Coś za coś.
Dash stał na środku w kółku, a naokoło rozłożyłam obrazki i plastikowe jedzonko. Zaprogramowany Dash kręcił się w kółko i wskazywał mrugając jedzonko. Dziecko, które wciskało przycisk Dasha i go uruchamiało budowało zdanie - I like... lub I don't like...., This is....., These are... . Losowałam patyczkami dzieci programujące, a zabawa trwała tak długo, aż wszyscy zbudowali swoje zdania po uruchomieniu Dasha. Dodam na kolejnej lekcji potrząsanie Dota....on zatwierdzi poprawne odpowiedzi uczniów.

Roboty jak koty.

Jeden tablet nam wystarczył, by bawić się i uczyć jednocześnie. Kocie święto to znakomita okazja, by Dash zamienił się w tego futrzanego ssaka. Iga B. szybko dorobiła mu uszy, łapki, i nawet pyszczek z języczkiem. Klasę podzieliłam na grupy czteroosobowe, podział swobodny wynikający z usadzenia w ławkach. Usiedliśmy na dywanie i opisaliśmy ustnie kota narysowanego przez Igę K. Wczoraj wykonaliśmy portrety kotów do projektu eTwinning - Redakcja spod kleksa- napisaliśmy ogłoszenie o zaginięciu kota. Dzisiaj dalsza część kociego święta i ciekawe aktywności. Dzieci przygotowały sobie po 3 paski kolorowego papieru, na których zapisały po jednym rzeczowniku, czasowniku i przymiotniku. Wyrazy wiązały się z portretem kota Igi K. Wróciliśmy na dywan i posegregowaliśmy wyrazy wg części mowy, ułożyliśmy je w porządku alfabetycznym, usunęliśmy powtarzające się, dokonaliśmy analizy ortograficznej, układaliśmy zdania... Następnie dzieci w grupach projektowały w aplikacji Blockly trasę Dasha, każda grupa miała inne zadanie i inną zaplanowaną przeze mnie trasę. W tym czasie pozostałe dzieci wykonywały zadania w ćwiczeniach matematycznych utrwalając umiejętności dodawania, odejmowania, mnożenia i dzielenia liczb. Praca odbywała się w parach, zależało mi na wzajemnej pomocy i wsparciu. Podczas zajęć dzieci utrwalały częsci mowy, a programowanie trasy Dasha tylko w tym pomagało. Dodatkowo praca we współpracy grupowej, podział zadań, wzajemna pomoc i podejmowanie prób, sprawdzanie-weryfikowanie kodu, jego poprawa i efekt końcowy w postaci radości z udanego finału. Takie włączanie kodowania w aktywności dnia szkolnego najbardziej lubię. Oprócz tego znakomicie, gdy dzieci samodzielnie przygotowują materiały do lekcji. Tak było i tym razem: rysunki portretów, zapisane wyrazy itp.

Cyber robot

Tosia przyniosła do klasy robota, którym sprytnie sterowała programem zainstalowanym na tablecie. Znowu się okazało, że robot sam niczego nie zdziała, potrzebne mu komunikaty zapisane przez człowieka. Robot wędrował po klasie, wydawał dziwne dźwięki, nawet się śmiał. Zaciekawiło dzieci jaką długość ma jedna strzałka. To odległość jaką pokonuje robot po naciśnięciu strzałki jeden raz. Zmierzyliśmy ten odcinek centymetrem krawieckim. Okazało się, że jedna strzałka nakazuje robotowi przesunąć się od 0 cm do 17 cm. Zastanawialiśmy się ile strzałek/ruchów musimy mu zadać, żeby doszedł do 85 cm. Takie trudne dzielenie wyszło. Ile ruchów musi wykonać, by dojść do 119 cm. A wreszcie jakie strzałki/ruchy musi wykonać, by było ich 4, a ma dojść do 25 cm. To było niezłe liczenie.

Takie matematyczne zabawy "na szybko" wymyśliłam z naszym gościem. ROBOT

Dash kasjerem.

Mamy tych gości na krótko. Dzieci nieźle zaznajomione ze Sratchem Juniorem i programem na komputery, po cyklu zajęć z programowaniem nie potrzebowały wiele czasu na to, by poznać możliwości programu. Pobraliśmy potrzebne aplikacje na jeden tablet.
Pierwsza aplikacja Go była potrzebna, by poprowadzić Dasha do celu. Na początku było nawet trudno, bo Dash robił sobie żarty i skręcał nagle gdzie mu się podobało. Ale to też podobało się dzieciom, więc gromki śmiech rozlegał się co chwila.

Ozobot z wizytą.

Taki mały robocik zachwycił nas od pierwszego błyśnięcia światełkiem. Rysujemy mu ścieżki czarnym flamastrem dodając polecenia kolorami. Nie jest to trudne, ale należy rysować proste kreski jednakowej szerokości. Na pewno trening na cierpliwość i dokładność. Ciekawie Ozobocik wędruje po literach, trzeba dobrze przemyśleć kiedy nadać mu komendę, żeby zawrócił. W pilotażu nauki programowania taka zabawka bardzo się przyda.

Potrafi też zatańczyć i to będzie robił na kolejnych zajęciach.

http://ozobot.com/play/web-games

https://play.google.com/store/apps/details?id=com.evollve.ozogroove

kody  http://files.ozobot.com/stem-education/ozobot-ozocodes-reference.pdf

http://www.edu-sense.com/pl/ozobot/

http://portal.ozobot.com/lessons

Scratch junior.

Jutro pierwsze zajęcia z grupką uczniów. Mam liczną klasę, chcę, żeby wszystkie dzieci miały możliwość pobawić się tym narzędziem, więc podzieliłam klasę na pół i będę mieć zajęcia z 12 dzieci w każdej turze.

Jutro skaczące piłeczki. Ale zanim poskaczą, to sobie poeksplorujemy co ukryte w interfejsie aplikacji.
Nie mogę się doczekać.

https://play.google.com/store/apps/details?id=org.scratchjr.android

Kodowanie w tableszycie.

13 i 14 czerwca uczestniczyłam w festiwalu podsumowującym I edycję programu Mistrzowie Kodowania.
To było niesamowite przeżycie widzieć tylu zaangażowanych uczniów i opiekunów z różnych części kraju, którzy oddali się pasji programowania w języku Scratch.






Moi uczniowie również uczestniczyli w takich zajęciach i bardzo je lubili. Monika radziła sobie rewelacyjnie i jej projekty prezentowali przedstawiciele naszej szkoły w Warszawie.

Ja zostałam zaproszona na debatę dotyczącą cyfryzacji polskich szkół, było to sympatyczne spotkanie, a moja obecność wyróżnieniem. Wyraziłam swoje uwagi, które są wspólne dla wielu nauczycieli ceniących TIK oraz programowanie od najmłodszych lat. Na takie zajęcia czekają uczniowie i należy im stwarzać warunki do kreatywnego spędzania czasu przy komputerach.

Mamy kilka aplikacji na tablet, które uczą programowania w języku przyjaznym dzieciom - czytelne ikonki nie stanowią żadnej zagadki.

https://play.google.com/store/apps/details?id=com.lightbot.lightbothoc&hl=pl

Tu niewiele poziomów, ale do zabawy bardzo dobre
https://play.google.com/store/apps/details?id=ru.essoft.games.angrybotfree&hl=pl

I kolejna ikonkowa https://play.google.com/store/apps/details?id=org.iliyas.HardCoder&hl=pl

Tablets friendly.

W Internecie jest bardzo dużo anglojęzycznych stron dla dzieci na różne tematy. Strony prowadzą nauczyciele, studenci informatyki, rodzice. Cenię sobie te, które przeznaczone są do edukacji domowej, gdyż często znajduję tam pomysły- perełki- do natychmiastowego zastosowania w mojej klasie. Od kiedy mam tablety i wykorzystuję je jako narzędzie pomocne dzieciom w uczeniu się, szukam gier edukacyjnych wpisując w wyszukiwarkę zwrot tablets friendly.
Gdy aplikacja mi się podoba i widzę jej zastosowanie na lekcji koduję link do niej kodem QR, następnie sprawdzam sama jak działa na tablecie. Dopiero wtedy proponuję grę lub animację moim uczniom. Nie marnuję wtedy czasu na sprawdzanie. Niekiedy zdarza się, że sieć działa wolniej, albo gra "wyrzuca" nas z sieci, ale to są jednostkowe przypadki i dzieci to rozumieją. Tu polecam świetną zabawę z klockiem. Już widzę to zaangażowanie dzieci, gdy będą nim sterować.

Tu link do strony http://www.hoodamath.com/mobile/games/oblong.html